No products in the cart.
Son Dünya
2006-2007, 60’
Özet bilgi:
NUH 71/71 numaralı uçağımız düşmek üzeredir! Lütfen kemerlerinizi açın ve düşüşe hazırlanın!
“Adam: Neredeyim diyorum. Başka kimse var mı?
Kadın: Ortak düşünceler. Beynimi biraz daha zorlarsam bir şeylere,
birilerine ulaşabilirim belki.
Adam: Bir işaret olsa ya da şu ya da bu dilde yazılmış bir tabela. Ne bileyim.
Bilirdim. Bir şeyleri bilmek iyi olurdu.
Üçüncü Şahıs: Bir yerlerde asılı kalmış olmalıyım. Yerle gök. Gerçekle hayal… Arasında… Uçakta. Düşüyorduk. Ve sonra işte buradayım.”
Avrupa’nın sınırında bir yerlerde bir uçak düşer. Nuh 71/71 sefer numaralı bu uçakta bulunan üç kişi, düşüş anında kendilerini tanımlayamadıkları bir yerde bulurlar. Birbirlerinden habersizdirler. Uzun bir süre bulundukları bu tanımsız mekanı anlamaya çabalarlar. Ölmüşler midir? Zaman durmuş mudur? Dünyanın sonu mu gelmiştir? Nerededirler? Kadın, Adam ve Üçüncü Şahıs olarak adlandırılan bu üçlü, son yıllarda çokça irdelenen doğu/batı denklemiyle ve bu ikiliyi bozan/çözen “ne o ne öteki” önerisini pekiştirecek şekilde kurgulanmışlardır. Uçağın düşüşü, öngörülen, yaşanmakta olan ya da yaşanacak olan bir çöküşün habercisidir aslında. “Son Dünya”, bir araya getirdiği kişilerin temsil ettiklerinden yola çıkarak “son” kavramına bir yorum getirmeyi hedefler. Bitmek mümkün müdür? Dünya bitebilir, yok olabilir mi? Son ne demektir?
Seyircilerin önce bir havalimanının, ardından da düşen bir uçağın atmosferine alındıkları oyunun prömiyeri 15. Uluslararası İstanbul Tiyatro Festivali kapsamında gerçekleşmiştir. 2008 yılında Almanya’da düzenlenen Bonn Bienali kapsamında da seyirciyle buluşan oyun, 11 Eylül olayları sonrasında yaşamakta olduğumuz medeniyetler çatışması ve dünyanın muhtemel çöküşü/düşüşü üzerine bir yorum niteliği taşımaktadır.
Oyuncuların, özel bir sistemle, boşlukta asılı olarak oynadığı “Son Dünya”, aynı zamanda oyuncunun performansı açısından da önemli bir deney niteliğini taşıyor. T. S. Elliot’ın ünlü eseri Wasteland’den güç alan bir yapıya sahip olan oyun metni, tarot kartlarından Kur’an’a, Hint, Türk, Arap ve Fars kültürlerinden, Shakespeare’in Üçüncü Richard ve Hamlet’ine, Dante’nin İlahî Komedya’sından Mevlânâ’ya, Sophokles’in Kral Oidipus’undan Fuzuli’nin gazellerine, Attila İlhan’a ve Sevim Burak’a, su faturalarından Sümerli bir rahibe tarafından kaleme alındığı düşünülen dünyanın en eski aşk şiirine kadar pek çok metni, alt katmanına gündelik dil içinde harmanlayarak referans verir. Oyunun görsel referansı ise sahne yerleştirmesini de gerçekleştiren çağdaş sanatçı Genco Gülan’ın “Gündelik Mitolojiler”, “Çığlık”, “Ne Zaman Uçak Sesi Duysam” serileri üzerine kuruludur.
Ve Diğer Şeyler Topluluğu, bu oyun ile Lions Halk Jürisi 2007 Yenilikçi Tiyatro Ödülü’ne lâyık görülmüştür.
Yazan ve Yöneten
Yeşim Özsoy
Sahne Yerleştirme
Genco Gülan
Kostüm Tasarımı
Burçak Ertem
Ses Tasarım
John Plenge
Işık Tasarım
Enver Başar
Koordinatör
Mark Levitas
Dramaturji
Evren Erbatur
Yardımcı Yönetmen ve Dramaturg
Pınar Yılmaz
Reji Asistanı
Dilek Altuntaş
Hareket Yönetimi
Tuğçe Ulugün Tuna
Hareket Çalıştırıcısı
Talin Büyükkürkçiyan
Teknik Koordinatör
Özer Arslan
Teknik Ekip (Vertigo)
Cemal Nadir Tekel, Cihan Kuşçu, Duygu Güngör, Pınar Kırılmaz, Serkan Dadak, Tuna Türkmen
Fotoğraflar
Aylin Özmete
Oyuncular
Kadın: Perihan Kurtoğlu
Adam: Ulgar Manzakoğlu
Üçüncü Şahıs: Deniz Özmen
Anlatıcı: Elif Ongan Tekçe
Pilot: Yıldıray Şahinler
Hostesler: Ege Maltepe, Ece Güzel, Yunus Emre Yıldırımer, Emre Yetim, Alper Saldıran
Destek Veren Kurumlar
Kuzu Havayolları, Vertigo Endüstriyel Tırmanış Sistemleri, Yeni Melek Gösteri Merkezi
“Son zamanlarda düşünce gücümü harekete geçiren ender oyunlardan “Son Dünya”. Yazım gücü, oyuncu yetenekleri, yeni denemeler içinde bambaşka bir seyir güzelliği ortaya çıkıyor. İstanbul izleyicisi bu oyunu kaçırır ise, son dönemdeki en büyük tiyatral hatayı yapmış olur.” Yaşam Kaya, Tiyatronline
“Yeşim Özsoy Gülan, “Son Dünya”sı ile de tiyatromuzda gene yeni ve köklü bir söylem peşinde koşuyor.” Üstün Akmen, Evrensel
